استان گُلِستان از استان‌های شمالی ایران است. مرکز این استان گرگان است. استان گلستان که منطقه گرگان و دشت را در بر می گیرد در تمام تاریخ ایران به صورت یکی از واحد های سیاسی مستقل (ساتراپی - بیگلر بیگی - ولایت - ایالت - استان ) اداره می شده است .
گرگان، نهمین سرزمین اهورامزدا، در طول تاریخ نام ایالتی بزرگ بود که تقریبا با جغرافیای استان فعلی منطبق می شد. مرکز این ایالت، شهر جرجان بود که بعدها بر اثر حوادث طبیعی و جنگ نابود و شهر استراباد (گرگان فعلی) پایتخت آن شد.
از دوران هخامنشیان ، ساتراپی هیرکانیا بخشی از امپراطوری ایران بوده که پس از اسلام ، تحت نام ولایت جرجان به حیات سیاسی خود ادامه داده و از مراکز فرهنگ و تمدن ایرانی به شمار می آمده است .
گرگان ، پایتخت فرمانروایان آل زیار بود که از نخستین فرمانروایان ایرانی پس از اسلام و از سردمداران رهایی ایران از استیلای اعراب بودند .



حمدالله مستوفی در تاریخ گزیده ، کشور ایران را در دوره شاهان مغول شامل 20 بخش میداند که یکی از آنها «قومس و جرجان» بوده است .
در عهد صفویه و پس از آن افشاریه و قاجار ، استرآباد یکی از بیگلربیگی ها (استان) محسوب میشده است .
استرآباد خاستگاه ایل قاجار و نخستین مرکز حکومت آنان بوده است .
پس از مشروطه ، کشور به 4 ایالت و 12 ولایت تقسیم شد که ولایت استرآباد به مرکزیت استرآباد ( گرگان کنونی ) تا سال 1316 یکی از ولایت های ایران به شمار می رفته است .
در سال 1316 و در تقسیمات کشوری نوین دوره پهلوی ، کشور ایران به 10 استان و 49 شهرستان تقسیم گردید و استرآباد استقلال خود را از دست داد و بخشی از استان دوم ایران شد که شامل شهرستان های قم ، کاشان ، تهران ، سمنان ، ساری و گرگان بود .
به مرور و با تجزیه استان ها به واحدهای کوچکتر ، گرگان و دشت تا سال 1376 جزیی از استان مازندران باقی ماند . در این سال با پیگیری های فراوان و در راستای آرزوی ده ها ساله دلسوزان منطقه ، گرگان و دشت پس از ده ها سال دوباره استقلال خود را به دست آورد .
نام این منطقه پیش از سدهٔ هفتم هجری ولایت گرگان (جرجان) و از سدهٔ هفتم تا سال ۱۳۱۶ ولایت اِسترآباد بوده است. گلستان نامی بی‌پیشینه و ابداعی برای این استان است.
ساعت : 3:09 pm | نویسنده : admin | مطلب بعدی
استان گلستان | next page | next page